Przez lata przedsiębiorcy borykający się z karami z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (UFG) odbijali się od ściany. System działał bezwzględnie: wystarczyła jednodniowa luka w ubezpieczeniu OC pojazdu firmowego, by w skrzynce znaleźć wezwanie do zapłaty na kilka lub kilkanaście tysięcy złotych. Co gorsza, próby obrony w sądzie niemal zawsze kończyły się odrzuceniem skargi. Przełomowe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zmienia zasady gry.
Dotychczasowy model nakładania kar przez UFG opierał się na zautomatyzowanym wykrywaniu przerw w ciągłości ubezpieczeń. Mechanizm ten uderzał przede wszystkim w przedsiębiorców zarządzających flotami pojazdów, gdzie o błąd ludzki, opóźnienie w księgowaniu raty czy usterkę systemu ubezpieczyciela niezwykle łatwo.
Kluczowym problemem nie był jednak sam obowiązek posiadania OC, lecz brak ścieżki odwoławczej:
Brak statusu decyzji: Wezwania do zapłaty uznawano za tzw. czynności materialno-techniczne, a nie decyzje administracyjne.
Odrzucane skargi: Sądy administracyjne masowo odrzucały skargi firm już na etapie formalnym, uznając je za niedopuszczalne.
Ślepy automatyzm: System nie badał przyczyn luki – tak samo traktowano firmę ignorującą prawo, jak przedsiębiorcę, który stał się ofiarą błędu systemowego po stronie ubezpieczyciela.
W efekcie: UFG znajdował się na uprzywilejowanej pozycji, a przedsiębiorca pozostawał bezbronny wobec ustaleń algorytmu.
Sytuację diametralnie zmieniło postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II GSK 2895/25). Sąd zakwestionował dotychczasową praktykę i uznał, że wezwanie do zapłaty kierowane przez UFG jest aktem władczym, który bezpośrednio kształtuje sytuację finansową adresata.
| Dotychczasowe podejście | Nowe stanowisko NSA |
| Wezwanie to tylko „czynność techniczna”. | Wezwanie to akt podlejący kontroli sądowej. |
| Skargi do sądu administracyjnego są odrzucane. | Przedsiębiorca ma pełne prawo zaskarżyć wezwanie. |
| Brak weryfikacji ustaleń Funduszu. | Niezależny sąd sprawdza merytoryczną zasadność kary. |
NSA wyraźnie wskazał, że pozbawienie firm możliwości zaskarżenia wezwania naruszało konstytucyjne prawo do sądu oraz zasadę państwa prawa.
Decyzja Sądu przynosi konkretne korzyści biznesowe i daje firmom realne oręż w walce z bezduszną machiną urzędniczą:
Możliwość podważenia błędów systemowych: Jeśli brak OC wyniknął ze złego przekazania danych przez ubezpieczyciela, pomyłki w systemie czy opóźnienia w zaksięgowaniu płatności, sąd administracyjny zbada te okoliczności.
Koniec bezwzględnego automatyzmu: Świadomość UFG, że jego decyzje mogą trafić pod ocenę sądu, wymusi na Funduszu bardziej wnikliwe badanie spraw na etapie wyjaśniającym.
Szansa na odzyskanie nienależnych opłat: Dla firm, które w przeszłości zapłaciły kary nałożone w sposób wątpliwy lub błędny, wyrok ten tworzy punkt wyjścia do ubiegania się o zwrot środków.
Nie – obowiązek posiadania ciągłości OC dla pojazdów pozostaje w mocy. UFG nie przestanie korzystać z systemów informatycznych wyłapujących przerwy w polisach.
Warto pamiętać o kilku istotnych kwestiach:
Samo wniesienie skargi nie anuluje kary automatycznie – konieczne jest przedstawienie solidnych argumentów i materiału dowodowego.
Wymagane wsparcie prawne – przygotowanie skutecznej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) częstokroć wymaga analizy dokumentacji flotowej i pomocy profesjonalnego pełnomocnika.
Możliwa reakcja ustawodawcy – niewykluczone, że w ślad za wyrokiem NSA pójdą zmiany ustawowe, które doprecyzują formalną procedurę odwoławczą.
Wyrok NSA nie zwalnia z dbania o ciągłość ubezpieczenia OC, ale likwiduje samowolę i jednostronność systemu. Przedsiębiorcy przestają być bezsilni wobec błędów algorytmów UFG i zyskują realne narzędzie ochrony swoich praw przed sądem administracyjnym.
Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK (Dz.U. z 2023 r., poz. 2500 ze zm.)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.)
Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2026 r., sygn. akt II GSK 2895/25
Źródło:
Ubezpieczeniowa Kancelaria Brokerska
Andrzej Rogowski
ul. Waryńskiego 6 lok. 7
15-461 Białystok